شوکه می شوید وقتی فرزندتان شروع به گفتن کلمات زشت یا فحش دادن میکند. ممکن است تعجب کنید که کودکتان این حرفها را از کجا یاد گرفته است، و آیا واقعا معنای حرفهایی را که می گوید می فهمد؟ اینکه چطور نسبت به حرفهای زشت کودک دبستانی خود عکس العمل نشان می دهید، بر رفتار بد دهنی او در آینده تاثیر می گذارد.

چرا کودکان دبستانی فحش می دهند؟

کودکان کم سن و سال اغلب به این دلیل کلمات زشت را بکار می برند که هنوز درحال اکتشاف زبان هستند. کودکان ممکن است کلمات جدید را امتحان کنند، صرفا برای اینکه معنای آنها را بفهمند.

وقتی کودک دبستانی شما حرفهای ناپسندی می گوید، معمولا این کار را برای خالی کردن بعضی احساسات منفی اش به کار می برد؛ در واقع این کار پاسخی است به مسائل ناراحت کننده، یا ناکامی. کودکان ممکن است فحش بدهند برای اینکه شبیه به بزرگسالان به نظر برسند، یا سعی کنند عضوی از یک گروه باشند، یا بخواهند با اضافه کردن قدری هیجان به صحبت هایشان مهم به نظر برسند، و یا شاید دارند از کسی تقلید می کنند. گاهی اوقات نیز کودکان فحش می دهند زیرا با این کار توجه زیادی از والدینشان می گیرند.

با بددهنی کودکان چطور برخورد کنیم: اقدام سریع

به جای نادیده گرفتن رفتار کودکتان، با او در مورد انتخاب واژه هایش صحبت کنید. فرزند شما ممکن است از معنای کلمه بدی که می گوید کاملا آگاه باشد یا نباشد. اما کودکان دبستانی معمولا میفهمند که حرفها می توانند دیگران را ناراحت یا خشمگین کنند. نوع برخورد شما روی تکرار فحاشی کودکتان تاثیر خواهد گذاشت. بنابراین آرام باشید و به صورت واضح توضیح بدهید لغتی که او استفاده کرده است پسندیده نیست.

آیا باید معنای لغت را توضیح دهید؟

کودکان دبستانی میتوانند برخی توضیحات ساده را بفهمند. اگر فکر می کنید کودکتان کمی در مورد معنای لغتی که استفاده کرده می داند، میتوانید از او سوال کنید که فکر می کند آن لغت چه معنایی دارد. سپس، برای توضیح اینکه چرا به کار بردن آن لغت مناسب نیست، از توضیحات کلی استفاده کنید. بعنوان مثال میتوانید بگوئید: این لغت مربوط به قسمت های خصوصی بدن است.

با بددهنی کودکان چطور برخورد کنیم: اقدامات درازمدت

•صحبت کردن و رسیدن به توافق در مورد زبان قابل قبول با بزرگسالانی که در منزل شما هستند ایده خوبی است. برای مثال، در بعضی خانواده ها اظهاراتی مثل “وای خدا!”، “دارم دیوونه میشم”، یا “کلافه ام کردی” … پذیرفتنی است اما دیگر لغات نه.

•با کودکتان درباره قوانین خانوادگی و زبان مورد پذیرش صحبت کنید. مثلا میتوانید بگوئید “لطفا مودبانه صحبت کن یا اصلا صحبت نکن”، یا “بعضی لغات هستند که ما در خانه خودمان از آنها استفاده نمی کنیم”.

•همچنین میتوانید برای کودکتان توضیح دهید بعضی کلماتی که در خانه شما پذیرفتنی هستند ممکن است در مدرسه (یا محیط های دیگر یا منزل کودکان دیگر) پذیرفتنی نباشند. مکان های مختلف قواعد مختلفی دارند.

•اگر می بینید استفاده نکردن از چنین کلماتی برای خود شما دشوار است، سعی کنید لغات جایگزین یا راه دیگری برای برخورد با موقعیت پیدا کنید. بزرگسالان اغلب وقتی ناکام شده اند یا خشمگین هستند ممکن است از کلمات ناپسند استفاده کنند. به جای استفاده از کلمات زشت سعی کنید حالت هیجانی خود را بیان کنید؛ مثلا “من خیلی از دست همکارم عصبانی هستم”. این شیوه الگوی بهتری برای ابراز هیجانات را ارائه می دهد. اگر کودکتان فحش دادن شما را شنیده است، توضیح اینکه چرا فحش دادید میتواند کمک کند.

•در جریان برنامه هایی که کودکتان می بیند، گوش می دهد یا بازی می کند باشید. این یعنی نظارت کردن و کنترل روی برنامه های تلویزیون، فیلم ها و رسانه های صوتی و تصویری دیگر. بهتر است کامپیوتر یا تلویزیون را در قسمتی از خانه بگذارید که بتوانید به راحتی آنها را ببینید.

•وقتی متوجه می شوید فرزندتان با ناکامی یا خشم خود بطور مناسب برخورد کرده است او را تحسین کنید. مثلا اگر کودک تان به شما می گوید که همبازی اش از کلمات زشت برای اذیت کردن او استفاده کرده، کودکتان را برای اینکه از موقعیت فاصله گرفته و همان کلمات را به کار نبرده تشویق کنید.

•کودک شما ممکن است در مکان های عمومی لغاتی را بشنود که شما گفته بودید پذیرفتنی نیستند. بهتر است برای چنین موقعیت هایی آماده باشید. اگر کودکتان می پرسد چرا بعضی افراد از حرفهای بد استفاده می کنند، میتوانید درمورد اینکه چطور مردم در خانواده های مختلف قوانین متفاوتی دارند صحبت کنید.

از طریق کشف علت، بد دهنی کودک را متوقف کنید

اینکه علت فحش دادن فرزندتان را بدانید، میتواند در تصمیم گیری روی عکس العمل مناسب به شما کمک کند.

•اگر فحش دادن در نتیجه عصبانیت است، میتوانید به فرزندتان یاد بدهید که احساسات خشم طبیعی هستند، اما بهتر است برای ابراز احساساتش از کلمات مناسب تری استفاده کند، یا از چیزی که باعث عصبانیتش شده فاصله بگیرد. برای مثال، اگر کودکتان از دست همبازی اش عصبانی است، به او بگوئید میتواند آن موقعیت را ترک کند یا از یک بزرگتر کمک بخواهد.

•اگر فکر می کنید فرزندتان به خاطر همرنگی با اجتماع فحش می دهد، در مورد راههای دیگری که میتواند از طریق آن در جمع دوستانش پذیرفته شود صحبت کنید. خوب است به یاد داشته باشیم همچنانکه بچه ها بزرگتر می شوند ممکن است برای افراد متفاوت از زبان متفاوتی استفاده کنند– اما بعضی لغات هیچوقت پذیرفتنی نیستند.

•اگر فحش دادن به خاطر شکست یا ناکامی است، به کودکتان بیاموزید که چطور مساله را در چند مرحله پشت سر هم انجام بدهد. برای مثال، اگر تلاش می کند بند کفشش را گره بزند، پیشنهاد بدید که با گذاشتن بندها روی هم به صورت ضربدری شروع کند، بعد بند زیرین را روی دیگری خم کند، و بعد یک حلقه بسازد … و به همین ترتیب.

•شیوه های جایگزینی برای برخورد با خشم و ناکامی را به فرزندتان یاد بدهید. این میتواند شامل شمردن تا 10، نفس عمیق کشیدن، یا صحبت کردن در مورد احساس خشم باشد.

•فرزندتان را تشویق کنید به استفاده از لغات جایگزین که اهانت آمیز نیستند. برای مثال، میتوانید به فرزندتان پیشنهاد بدهید که کلمات عامیانه یا بامزه و جالبی را باهم بسازید که به جای کلمات زشت از آنها استفاده کنید.

وقتی فرزندتان قوانین را نقض می کند

بعضی بچه ها حتی بعد از اینکه به آنها تذکر داده می شود، همچنان به استفاده از کلمات زشت ادامه می دهند. اگر با چنین شرایطی مواجه شدید، میتوانید راه حل های زیر را امتحان کنید:

•به طور واضح قوانین را بیان کنید. برای مثال: ما از زبان مودبانه در خانواده استفاده می کنیم.

•به فرزندتان بگوئید درصورتیکه دوباره کلمات زشت را بشنوید پیامدهایی خواهد داشت – مثل محرومیت یا از دست دادن امتیازهایی مثل تماشای تلویزیون یا پول توجیبی یا غیره.

•فرزندتان را برای حرف بد نزدن در موقعیت هایی که تا پیش از این معمولا این کار را میکرد، تشویق کنید. یا اگر مدت زیادی است که کلمات زشت را به کار نبرده، به او بگوئید چقدر خوشحالید از اینکه می بینید مودبانه صحبت می کند.

•اگر بددهنی فرزندتان فحاشی است و متوجه دیگران، به طور واضح بیان کنید که این نوع از رفتار را تحمل نمی کنید. بچه های مدرسه ای میتوانند ناراحت نکردن دیگران را درک کنند.

اگر بددهنی یکی از چندین رفتار نامناسبی است که فرزندتان نشان می دهد، بهتر است از متخصصین سلامت کودک مثل روانشناس ها یا مشاوران مدرسه کمک بگیرید.

فرزند من از کجا این لغات را شنیده است؟

بچه ها لغات ناپسند را از هر منابعی بدست میاورند، درون یا بیرون از منزل. اما همه بچه ها این حرفها را از والدینشان یاد نمی گیرند. تحقیقات نشان می دهند که مواجه شدن با کلمات زشت در رسانه های صوتی یا تصویری میتواند منجر به افزایش ناسزاگویی در کودکان شود. دوستان و همسالان نیز می توانند روی فرزندتان تاثیر بگذارند.

توصیه ها

•کودکان از رفتارهای بزرگسالان الگوبرداری می کنند. بزرگسالان اغلب هنگام ناکامی یا خشم ممکن است از کلمات ناپسندی استفاده کنند. سعی کنید به جای استفاده از کلمات زشت، حالت هیجانی خود را بیان کنید.

•به جای نادیده گرفتن رفتار کودک، با او در مورد انتخاب واژه هایش صحبت کنید.

•آرام باشید و به صورت واضح توضیح بدهید لغتی که کودک استفاده کرده است پسندیده نیست.

•اگر فحش دادن در نتیجه عصبانیت است، میتوانید به فرزندتان یاد بدهید که احساسات خشم طبیعی هستند، اما بهتر است برای ابراز احساساتش از کلمات مناسب تری استفاده کند.

•با کودکتان درباره قوانین خانوادگی و زبان مورد پذیرش در خانه صحبت کنید.

•کودکتان را به خاطر استفاده از کلمات مودبانه تشویق کنید.

منبع

www.raisingchildren.net.au

(این سایت زیر نظر پژوهشکده کودکان مورداک، بیمارستان سلطنتی کودکان و کمیته سلامت کودکان استرالیا می باشد)

تهیه و تنظیم: راحله کمار – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی.

هنر درمانگر کودکان

درمانگر مشکلات فردی (افسردگی و اضطراب)

بد دهنی در کودکان قسمت اول – بچه های دبستانی

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.