بد دهنی در کودکان کم سن و سال اغلب به دنبال اکتشاف و یادگیری زبان روی می دهد. آنها لغات جدید را امتحان می کنند، صرفا به این دلیل که معنای آن را بفهمند. گاهی اوقات وقتی کودکان در حال یادگیری تلفظ لغات جدید هستند، ممکن است به صورت تصادفی آنها را به شکلی نامطلوب بیان کنند. همچنین، این احتمال هست که بچه ها بخواهند احساساتی از قبیل خشم یا ناکامی را بیان کنند. یا ممکن است لغتی را بگویند به این دلیل ساده که صدای تلفظ آن بامزه است یا جلب توجه می کند. یا اینکه وقتی فحش می دهند صرفا از کسی تقلید می کنند.

با بددهنی خردسالان چطور برخورد کنیم: اقدام سریع

بهترین شیوه برخورد با حرف بد زدن کودکتان بیتوجهی کامل به آن است. نه صحبت، و نه تماس چشمی. اگر بد دهنی نوعی رفتار جلب توجه باشد، بیتوجهی بهترین راه برای متوقف کردن آن است. نوع برخورد شما روی اینکه آیا فرزندتان دوباره حرف بد را تکرار کند یا نه تاثیر می گذارد. حفظ خونسردی و آرامش، کلید اصلی است. این بهترین کار برای اجتناب از بددهنی در آینده است.

اگر کودکتان همچنان به بددهنی ادامه می دهد، یا شما احساس می کنید فرصت مناسبی است که در مورد به کار نبردن لغات زشت به کودکتان آموزش دهید، سعی کنید با او در مورد انتخاب واژه هایش صحبت کنید. برای مثال، میتوانید بگوئید: ما از کلمه هایی که باعث ناراحتی دیگران می شود استفاده نمی کنیم.

کودکان پیش دبستانی ممکن است معنای لغاتی را که استفاده می کنند کاملا نفهمند، اما می توانند درک کنند که کلمه های زشت دیگران را دلخور یا ناراحت می کند. اگر حرف زشت به این دلیل اتفاق می افتد که فرزندتان تلاش می کند لغت جدیدی را بگوید – لغاتی که تلفظ آنها شبیه به تلفظ کلمات زشت است – بهترین کار این است که طرز تلفظ فرزندتان را اصلاح کنید.

آیا باید معنای لغت را توضیح دهید؟

معمولا، کودکان نوپا و پیش دبستانی به توضیح و تفسیر لغات ناپسند نیازی ندارند. آنها کوچکتر از آن هستند که مفهوم پشت اینگونه لغات را درک کنند. فقط کافی است بگوئید: این لغت خوبی نیست.

کودکان بالای چهار سال میتوانند برخی توضیحات ساده را درک کنند. درصورتیکه فکر می کنید ممکن است فرزندتان کمی درمورد معنای آن لغت بداند، میتوانید از او بپرسید فکر می کند آن لغت چه معنایی می دهد. سپس از توضیحات کلی برای گفتن اینکه چرا آن لغت مناسب نیست، استفاده کنید. مثلا میتوانید بگوئید: این لغت مربوط به قسمت های خصوصی بدن است، و گفتن آن خوب نیست.

با بددهنی خردسالان چطور برخورد کنیم: اقدامات بلندمدت

•برای بزرگسالان خانه شما صحبت کردن و رسیدن به توافق روی زبان پذیرفتنی در منزل فکر خوبی است. مثلا در بعضی خانواده ها اظهاراتی مثل لعنتی پذیرفتنی است اما لغات دیگر نه.

•قوانین خانوادگی تان درمورد زبان قابل پذیرش را برای فرزندتان مطرح کنید. مثلا بگوئید: “لطفا از لغت مناسب تری استفاده کن”؛ یا “ما از چنین کلمه هایی استفاده نمی کنیم”.

•اگر نمیتوانید جلوی حرف بد زدن خودتان را بگیرید، لغات جایگزین یا شیوه دیگری برای برخورد با موقعیت بیابید. بزرگسالان اغلب وقتی عصبانی یا سرخورده هستند از کلمات ناپسندی استفاده می کنند. به جای به کار بردن کلمات زشت، سعی کنید چیزی شبیه به این بگوئید: من واقعا عصبانی/ ناراحت هستم. این شیوه یک راه بهتر برای بیان احساسات را نشان می دهد.

•در جریان برنامه هایی که کودکتان می بیند، گوش می دهد یا بازی می کند باشید. این یعنی نظارت کردن و کنترل روی برنامه های تلویزیون، فیلم ها و رسانه های صوتی و تصویری دیگر. بهتر است کامپیوتر یا تلویزیون را در قسمتی از خانه بگذارید که بتوانید به راحتی آنها را ببینید.

•وقتی متوجه می شوید فرزندتان با ناکامی یا خشم خود بطور مناسب برخورد کرده است او را تحسین کنید. مثلا اگر کودکتان به شما می گوید که همبازی اش از کلمات زشت برای اذیت کردن او استفاده کرده، کودکتان را برای اینکه از موقعیت فاصله گرفته و همان کلمات را به کار نبرده تشویق کنید.

کودکان پیش دبستانی (و تا حدودی خردسالان) گاهی مجذوب قسمت های خصوصی بدن و کارکردهای بدنی می شوند و ممکن است کلماتی را که مربوط به این موارد می شوند تکرار کنند. هرچند گفتن بعضی از این لغات ممکن است پذیرفتنی نباشند، اما این مرحله ای از رشد است که اکثر کودکان از آن عبور می کنند. کودکان صرفا واژه ها و عکس العمل شما را امتحان می کنند. بنابراین وقتی این لغات را از کودکتان می شنوید همینکه آن را نادیده بگیرید و بیتوجهی کنید و یا به کودکتان بگوئید که این لغات استفاده نمی شوند، رفتار کودک را بازداری می کند.

از طریق کشف علت، بد دهنی کودک را متوقف کنید

اینکه علت فحش دادن فرزندتان را بدانید، میتواند در تصمیم گیری روی عکس العمل مناسب به شما کمک کند.

•اگر فرزندتان به این دلیل حرف زشت می زند که توجه یا عکس العمل شما را بگیرد، سعی کنید به هیچ وجه عکس العمل نشان ندهید؛ خونسرد باشید و آن لغت را نادیده بگیرید. در عوض وقتی کودکتان از زبان مودبانه استفاده می کند توجه نشان دهید و او را تشویق کنید.

•اگر فحاشی به دلیل خشم صورت می گیرد، میتوانید به فرزندتان بیاموزید که احساسات خشم طبیعی هستند. اما برای فرزندتان بهتر است احساساتش را از طریق کلمات مناسب تری بیان کند، یا از چیزی که باعث خشمش شده فاصله بگیرد. برای مثال، اگر کودکتان از دست همبازی اش عصبانی است، به او بگوئید میتواند آن موقعیت را ترک کند یا از یک بزرگتر کمک بخواهد.

•اگر عصبانیت در نتیجه ناکامی است، به کودکتان بیاموزید که چطور مساله را در چند مرحله پشت سر هم انجام بدهد. مثلا، اگر عروسکش را گم کرده است به او پیشنهاد دهید در آخرین جایی که بازی میکرده دنبالش بگردد، بعد در تخت خوابش، و بعد مکان های دیگر به همین ترتیب.

•شیوه های جایگزینی برای برخورد با خشم و ناکامی را به فرزندتان یاد بدهید. این کار میتواند شامل شمردن تا 10، نفس عمیق کشیدن، یا صحبت کردن در مورد احساس خشم باشد.

•فرزندتان را تشویق کنید به استفاده از لغات جایگزین که اهانت آمیز نیستند. برای مثال، میتوانید به فرزندتان پیشنهاد بدهید که کلمات عامیانه یا بامزه و جالبی را باهم بسازید که به جای کلمات زشت از آنها استفاده کنید.

فرزند من از کجا این لغات را شنیده است؟

کودکان اغلب دوست دارند لغاتی را که شنیده اند یا خودشان ساخته اند امتحان کنند؛ و گاهی این لغات شبیه به کلمات زشت یا فحش هستند. بچه ها لغات ناپسند را از هر منابعی یاد می گیرند، درون یا بیرون از منزل. اما همه کودکان این حرفها را از والدینشان نمی شنوند. تحقیقات نشان می دهند که مواجه شدن با کلمات زشت در رسانه های صوتی یا تصویری میتواند منجر به افزایش ناسزاگویی در کودکان شود. دوستان و همسالان نیز می توانند روی فرزندتان تاثیر بگذارند.

توصیه ها

•کودکان از رفتارهای بزرگسالان الگوبرداری می کنند. بزرگسالان اغلب هنگام ناکامی یا خشم ممکن است از کلمات ناپسندی استفاده کنند. سعی کنید به جای استفاده از کلمات زشت، حالت هیجانی خود را بیان کنید.

•بهترین شیوه برخورد با الفاظ ناپسند کودکان در این سن بیتوجهی کامل به آن است. نه صحبت، و نه تماس چشمی. اگر بد دهنی نوعی رفتار جلب توجه باشد، بیتوجهی بهترین راه برای متوقف کردن آن است.

•با کودکتان درباره قوانین خانوادگی و زبان مورد پذیرش در خانه صحبت کنید.

•اگر کودک همچنان به بددهنی ادامه می دهد، سعی کنید با او در مورد انتخاب واژه هایش صحبت کنید. مثلا: ما از کلمه هایی که باعث ناراحتی دیگران می شود استفاده نمی کنیم.

•تفاوت کلمات مناسب و نامناسب را به کودک آموزش دهید، و بگئید لغتی که کودک استفاده کرده است پسندیده نیست.

•کودکتان را به خاطر استفاده از کلمات مودبانه تشویق کنید.

منبع

www.raisingchildren.net.au

(این سایت زیر نظر پژوهشکده کودکان مورداک، بیمارستان سلطنتی کودکان و کمیته سلامت کودکان استرالیا می باشد)

تهیه و تنظیم: راحله کمار – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی.

هنر درمانگر کودکان

درمانگر مشکلات فردی (افسردگی و اضطراب)

بد دهنی در کودکان قسمت دوم – کودکان نوپا و پیش دبستانی

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.