محمود حیدری، محمد کریم خدا پناه، محسن دهقانی


چکیده

اهداف : خود ناتوان سازی به عنوان راهبردی تعریف می شود که فرد برای توجیه شکست احتمالی خود با دست کاری، موقعیت عذری ایجاد می کند. پژوهش ها نشان داده اند این رفتار در موقعیت هایی که برای فرد مهم است، مانعی برای موفقیت می شود. ویژگی های روان سنجی مقیاس خودناتوان سازی تا کنون در ایران مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است.هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس مذکور بود.

روش : طرح این پژوهش از نوع توصیفی ( همبستگی) بود که در یک نمونه 650 نفری از دانشجویان کارشناسی دانشگاه که به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده بودند اجرا گردید. ابزار پژوهش، نسخه اصلی مقیاس خود ناتوان سازی (25 ماده ای) و سیاهه عزت نفس روزنبرگ بود. داده های جمع آوری شده با روش های تحلیل عاملی اکتشافی، آلفای کرونباخ و ضریب همبستگی پیرسن مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها : تحلیل عاملی اکتشافی داده ها نشان داد که 23 ماده از مقیاس بر روی سه عامل خلق منفی، تلاش، و عذر تراشی بار می شوند. بر اساس نظریه، جمع نمره خلق منفی با نمره معکوس تلاش نشان دهنده خود ناتوان سازی رفتاری و جمع نمره خلق منفی با عذر تراشی نشان دهنده خودناتوان سازی ادعایی است. آلفای کرونباخ عوامل از 0/6 تا 0/72 و برای کل مقیاس 0/77 می باشد. ضریب پایایی 0/84 است که نشان دهنده پایایی مقیاس خودناتوان سازی است. همچنین ضریب همبستگی نمره خودناتوان سازی با نمره عزت نفس 0/54- می باشد که نشان دهنده روایی توافقی مقیاس مذکور است.

نتیجه گیری : مقیاس فارسی 23 ماده ای خودناتوان سازی، اعتبار و روایی مناسبی دارد و برای سنجش خودناتوان سازی معتبر است. پیشنهاد می شود ویژگی های روان سنجی مقیاس مذکور در نمونه های غیر دانشجویی نیز بررسی شود.

واژه های کلیدی : مقیاس خودناتوان سازی، خودناتوان سازی رفتاری، خودناتوان سازی ادعایی، ویژگی های روان سنجی.

نوع مقاله : تحقیقی

 

Psychometric examination of self-handicapping scale (SHS)


Heidari M1, Khodapanahi MK2, Dehghani M3

Abstract
Aim and Background: Self-handicapping has been defined as a strategic manipulation of a situation in a way that an individual can claim that obstacles to his/her performance account for a possible failure.
Research has shown that some people behave in a way to create impediments to successful achievement, especially when this is important to them. To the best knowledge of authors only one validated scale is developed for measurement of this behavior and that its psychometric properties have not been examined
in Iran. As such, the aim of this study is to introduce the scale and evaluate its psychometric properties.
Method and Materials: This research is a descriptive-correlational study with a cluster random sample of 650 undergraduate students from Shahid Beheshti University. Original SH scale (25 items) and Rosenberg Self-esteem Inventory (10 items) were administered. Collected data were analyzed using Pearson correlation, Chronbach Alpha, and exploratory factor analysis.
Findings: Exploratory factor analysis supported a 3-factor (23 items from 25 original items) solution named as “negative mood” (NM), “effort” (E), and “excuse making” (EM). Base on the theory, sum score of “negative mood” & recoded “effort” composes behavioral self-handicapping, and sum score of “negative mood” and “excuse making” reflexes claimed self-handicapping. Chronbach’s Alpha for the factors ranged from 0.60 to 0.72 and was 0.77 for the total scoreale. Test retest reliability was 0.84, supporting the reliability of the scale. Correlation between self-handicapping & self-esteem inventory was found to be -0.54 which provides further support for the validity of the scale.
Conclusions: A 23-item self-handicapping scale was psychometrically evaluated in a student population.
This version of the scale called “SHS-IR”, shows satisfactory psychometric properties. Further research is needed to examine its application in different populations.
Keywords: self-handicapping scale, behavioral self-handicapping, claimed self-handicapping, Psychometric properties.
Type of article: Research

 


دریافت فایل PDF

بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس خود ناتوان سازی

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.