با استفاده از این نکات رفتارهای خوب نوجوانان را تشویق کنید.

1- زمانی برای گوش دادن فعال. گوش دادن فعال به معنای داشتن توجه کامل است به آنچه که فرزندتان می گوید و احساس می کند، و نه فکر کردن به آنچه خودتان میخواهید بگویید. این کار به فرزندتان نشان می دهد که به صحبت هایش اهمیت می دهید و علاقمند هستید.

2- قواعد واضحی را در مورد رفتار تنظیم کنید. “قوانین واضح” انتظارات شما را به روشنی مشخص می کنند. حتی المقدور، تمام اعضای خانواده را در بحث و تنظیم قوانین سهیم کنید. سعی کنید قوانین مثبت را حفظ کنید. مثلا به جای گفتن “بی احترامی ممنوع”، می توانید بگویید: “ما با احترام باهم صحبت می کنیم”.

3- شکستن قوانین: حفظ آرامش، پایداری و استمرار. پیامدهای (جریمه های) کوچک و منصفانه را برای کارهای بد یا نقض قوانین درنظر بگیرید و از قبل با فرزندتان درمورد آن توافق کنید. این کار به شما کمک می کند انتظارات خود را در مورد رفتار آینده به روشنی بیان کنید.

4- تشویق خود-اندیشی. اگر به استفاده از پیامد نیاز پیدا کردید، توضیح دهید که چرا این کار را می کنید. این کار فرصتی را برای فرزندتان فراهم می کند تا روی آنچه که میتواند برای جلوگیری از بروز مشکل مجدد انجام بدهد، فکر کند. به عنوان مثال، می توانید چیزی شبیه به این بگوئید: “وقتی تا دیروقت بیرون بودی بدون اینکه به من بگویی، نگرانت شدم. دفعه بعد، 9 شب میام دنبالت. فکر میکنی دفعه بعد چه کار متفاوتی میتونی انجام بدی که این اتفاق نیوفتد؟”. پیگیری موضوع میتواند به این صورت باشد که از فرزندتان بپرسید اگر آن اتفاق دوباره تکرار شود چه جریمه ای برای آن در نظر بگیرید که عادلانه باشد.

5- سعی کنید نمونه یک الگوی مثبت باشید. کودکان – حتی نوجوانان – همان کاری را می کنند که شما انجام می دهید، پس “الگوی خوب بودن” یک راه قدرتمند و مثبت برای هدایت رفتار فرزندتان است. ایجاد مجموعه ای از قوانین خانواده، اقدامی عالی برای شروع است. وقتی فرزندتان می بیند شما خود نیز آنها را دنبال می کنید، یک مثال قدرتمند کسب می کند.

6- زمانِ مداخلة خود را انتخاب کنید. قبل از اینکه وارد تعارض بر سر رفتار فرزندتان شوید، از خودتان بپرسید، “آیا این مسئله واقعا مهم است؟» و «آیا این واقعا ارزش دعواکردن را دارد؟” بازخورد منفیِ کمتر، به معنی فرصت های کمتر برای بروز تنش و احساسات بد است.

7- فرزندتان را جدی بگیرید. فرزند شما یک فرد است و نیاز دارد بداند همانطوری که هست ارزشمند و پذیرفتنی است. یک راه برای انجام این کار جدی گرفتن ایده ها و نظرات اوست، حتی اگر لزوما با آنها موافق نباشید.

8- گاهی اوقات اجازه دهید پیش برود. به خاطر داشته باشید رسیدن به مسئولیت پذیری یکی از چالش های بزرگ دوران نوجوانی است، و گام مهمی است برای تبدیل شدن به یک بزرگسال. دادن مسئولیت به فرزندتان در حوزه هایی خاص – مثل اجازه دادن به او برای انتخاب لباس ها یا مدل موی خودش – به افزایش احساس خودمختاری و استقلال او کمک می کند. همچنین می تواند به شما کمک کند که از جنگ بر سر مسائل کوچک اجتناب کنید.

9- مقابله با مشکلات از راههای مثبت. اینکه آیا با فرزندتان بحث می کنید یا با همسرتان موافق نیستید، استفاده از مهارت های حل مسئله مثبت برای مرتب کردن مسائل، شما را آرام می کند. این کار همچنین یک الگوی خوب به فرزندتان می دهد برای حل مسئله به روش صحیح.

10- فرزند خود را تشویق کنید. تحسین و تشویق کردن محرک های قدرتمندی هستند. نوجوانان ممکن است خودمختار به نظر برسند، اما فرزند شما هنوز هم تایید شما را می خواهد و به آن نیاز دارد. وقتی متوجه انتخاب های مسئولانه و رفتار مثبت فرزندتان می شوید و درموردش نظر می دهید، او را تشویق به حفظ و ادامه این رفتار می کنید.

11- برنامه ریزی برای مکالمات دشوار. وقتی نیاز به داشتن یک “مکالمه سخت” دارید، فکر کردن به آنچه می خواهید بگوئید و اینکه فرزندتان ممکن است چه احساسی پیدا کند، ایده خوبی است. این می تواند به شما کمک کند از تعارض جلوگیری کنید. تنظیم زمان و مکانی که بتوانید کمی با هم خلوت کنید نیز کمک می کند. به عنوان مثال: “پسرم، میخواهم یک وقتی را خالی کنم تا باهم درمورد بعضی چیزهایی که توی خونه اتفاق می افتد صحبت کنیم. می توانیم آخر هفته برای شام بریم بیرون و حرف بزنیم. باشه؟”.

12- ارتباط تان را در صدر اهمیت نگه دارید. این کار کمک کند رابطه خود با فرزندتان را نوعی حساب بانکی در نظر بگیرید. وقت گذراندن با یکدیگر، داشتن سرگرمی، و دادن کمک و حمایت “واریز” است، اما بحث کردن، سرزنش و انتقاد “برداشت” هستند. نکته مهم متعادل نگه داشتن حساب است!

13- احساسات تان را تقسیم کنید. گفتن صادقانه به فرزندتان که چطور رفتارهایش شما را متاثر می کند می تواند به رابطه تان کمک کند. در اینجا گفتن “من” می تواند کمک بزرگی باشد. مثلا، اینکه بگوئید: “من واقعا نگران شدم وقتی به موقع خانه نیامدی” احتمالا پاسخ بهتری دریافت می کند تا اینکه بگوئید: “تو قرار بود بعد از مدرسه به من زنگ بزنی!”.

14- یاد بگیرید با اشتباهات زندگی کنید. همه اشتباه می کنند، و هیچ کس کامل نیست. همه این رهنمودها درمورد نحوه برخوردتان – هم شما و هم فرزندتان – با اشتباهات است. قبول مسئولیت برای اشتباهات اولین قدم مثبت است، و قدم بعدی می تواند این باشد که آنچه را می توانید برای بهتر شدن اوضاع انجام دهید، تمرین کنید. گفتن “متاسفم” به فرزندتان وقتی که اشتباه کرده اید، به خوب نگه داشتن رابطه تان کمک می کند.

15- دنبال راه هایی برای ارتباط باشید. می توانید با گذراندن اوقات خاص و لذت بخش، مرتبط بودن با فرزندتان را حفظ کنید. نکته مهم این است که گاهی اوقات بهترین لحظات، اوقات برنامه ریزی نشده و غیررسمی هستند؛ مثل وقتی که فرزندتان در حین شستن لباس هایش تصمیم می گیرد درباره اینکه روزش را در مدرسه چطور گذرانده با شما صحبت کند. وقتی چنین لحظه هایی اتفاق می افتد، سعی کنید کاری را که مشغول انجامش بودید متوقف کنید و توجه تان را به فرزندتان بدهید. پیام چنین کاری این است که: “تو برای من مهم هستی و من دوستت دارم”.

16- به نیاز فرزندتان برای داشتن حریم شخصی احترام بگذارید. نوجوانان به دنبال داشتن حریم خصوصی و فضایی برای خودشان هستند. اجازه خواستن از فرزندتان برای ورود به اتاقش، و سرک نکشیدن در دفترچه خاطرات و وسایل شخصی اش، راههایی هستند برای نشان دادن این احترام. راه دیگر می تواند فکر کردن به این باشد که کدام مسائل هستند که واقعا نیاز است شما آن را بدانید و چه چیزهایی می تواند تحت عنوان مسائل شخصی بین فرزندتان و دوستانش – و یا حتی برای خودش – باقی بماند.

17- تشویق حس تعلق. وقتی بسیاری از مسائل در اطراف فرزندتان – و یا درون او – در حال تغییر است، داشتن تشریفات یا مراسم خاصِ خانوادگی می تواند حس ثبات و تعلق به او بدهد. بعضی خانواده ها ممکن است مراسم شام آخر هفته بیرون منزل، دور هم جمع شدن در روزهای تعطیل، یا مراسم خاصی برای جشن تولد را بعنوان فعالیت های ثابت خانوادگی انتخاب کنند.

18- به تعهدات خود پایبند باشید. وقتی شما به وعده های خوب یا بد خود عمل می کنید، فرزندتان یاد می گیرد به شما و حرف تان اعتماد کند و احترام بگذارد. در مورد قول های خود صریح و استوار باشید.

19- انتظارات واقع بینانه داشته باشید. نوجوان، نوجوان است. درست مثل شما، فرزندتان نیز ممکن است گاهی اوقات اشتباه کند یا قوانینی را نقض کند. نوجوانان و مغز آنها هنوز در حال رشد و شکل گیری است – آنها هنوز درحال تمرین این هستند که چه کسی هستند. آزمودنِ محدودیت ها بخشی از فرآیند رشد نوجوانی است، بنابراین اینکه درمورد رفتار فرزندتان واقع بین باشید، مفید خواهد بود.

20- جنبه های طنز مسائل را جستجو کنید. خندیدن و جوک ساختن می تواند به کاستن از تنش و درگیری های احتمالی کمک کند، و از شخصی سازی بیش از حد مسائل – توسط شما یا فرزندتان – جلوگیری کند. همچنین، می توانید گاهی اوقات از شوخی و خنده برای شروع یک مکالمه دشوار استفاده کنید.

کلید واژه ها:

نوجوانان، رفتارهای خوب، تقویت، تشویق کردن، ارتباط مثبت

تهیه و تنظیم: راحله کمار – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی.

هنر درمانگر کودکان و نوجوانان

درمانگر مشکلات فردی (افسردگی و اضطراب)

رهنمودهایی برای تشویق رفتار خوب نوجوانان

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.