دکتر پرویز مولوی، دکتر زهرا شهریور، دکتر جواد محمودی قرائی، دکتر سجاد بشرپور،
دکتر افشان شرقی، فاطمه نیک پرور


چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر شناسایی عوامل جمعیت شناختی و بالینی پیش بینی کننده پیامد کلی اختلات دو قطبی نوع یک در کودکان و نوجوانان در پی گیری های سه و شش ماهه بود.

روش: طرح پژوهش از نوع طولی و آینده نگر بود 80 کودک و نوجوان بستری در بیمارستان روزبه با تشخیص اختلال دو قطبی نوع یک، به صورت در دسترس وارد پژوهش شدند. ابزارهای پژوهش هنگام بستری و زمان ترخیص و دو دوره پیگیری سه و شش ماهه در مورد آزمودنی ها تکمیل شدند. پرسش نامه داده های جمعیت شناختی، برنامه کودکان برای اختلال های عاطفی و اسکیزوفرنیا، تشخیص کنونی و طول عمر (K-SADS-PL) ، مقیاس نمره گذاری شیدایی یانگ (YMRS)، پرسشنامه افسردگی کودکان (CDI)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI) و برداشت کلی بالینی (CGI) ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری برای تحلیل داده ها به کار رفت.

یافته ها: شدت نشانه های شیدایی در پیگیری شش ماهه با پسر بودن (p=0/01) و شدت شیدایی در بدو بستری (p=0/04) همبستگی مثبت داشت. میزان بازگشت در پیگیری شش ماهه با وجود روان پریشی در بدو بستری همبستگی مثبت (p<0/05) داشت. شدت کلی اختلال در ماه ششم با مدت زمانی که از شروع نخستین نشانه ها تا دریافت درمان روانپزشکی می گذشت ارتباط مثبت داشت(p=0/03).

نتیجه گیری: برخی ویژگی های جمعیت شناختی و بالینی در پیش بینی سیر بیماری و پاسخ به درمان نقش دارند.

کلیدواژه : اختلال دو قطبی، کودک و نوجوان، پیامد، پیش بینی، عوامل جمعیت شناختی، عوامل بالینی

 

Short-time Outcome Predictors of Bipolar Disorder Type Iin Children and Adolescents


ParvizMolavia, Zahra Shahrivar *,JavadMahmoodiGharaeeb, SajjadBasharpoorc, AfshanSharghia, FatemehNikparvar

Abstract
Objectives: This study aimed to evaluate the three and six month clinical anddemographic outcome predictors (recurrence rate, the rate of hospitalization,severity of illness and recovery rates) in a group of children and adolescentswith type I bipolar disorders.
Method: The participants of this longitudinal andprospective study were 80 children and adolescents admitted in RoozbehHospital, Tehran, Iran with a diagnosis of type I bipolar disorder. Consecutivereferrals were included in a prospective cohort. The participants were evaluatedat admission, discharge, and follow-up at 3 and 6 months, using demographic questionnaire, Kiddie-Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia-Present and Lifetime Version-Persian Version (K-SADS-PL-PV), YoungMania Rating Scale (Y-MRS), Children Depression Inventory (CDI), BeckDepression Inventory (BDI), and Clinical Global Impression (CGI). ThePearson correlation coefficient and multivariate regressions were used for data analysis.
Results: The 6-month follow-up showed that there was a positivecorrelation between the severity of mania with male gender (p=0.01) and theseverity of mania at admission (p=0.04). The rate of recurrence at the 6-monthfollow-up was correlated (p=0.05, r=0.22) with psychosis at admission. Theduration of untreated disorder (p=0.03) had a positive correlation with theseverity of global impairment at the 6 month follow-up.
Conclusion: Thisstudy confirms the role of some demographic and clinical features in predictingthe course of disease and response to treatment.
Key words: bipolar disorder; child and adolescent; outcome; predictor

 


دریافت فایل PDF

عوامل پیش بینی کننده پیامد کوتاه مدت اختلال دو قطبی نوع یک در کودکان و نوجوانان

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.