الگوهای تخریب گر گفتگو

عواملی وجود دارند که می تواند باعث انحراف گفتگو از مسیر اصلی اش بشود. در این قسمت بر چهار الگویی که گفتگوی موثر را تخریب می کنند متمرکز می شویم. لازم است به جای جنگیدن علیه یکدیگر، علیه این روش ها مبارزه کنید. وقتی تعارض ایجاد می شود، چه چیزی بین همسران اتفاق می افتد؟

تشدید: الگویی که در آن یکی از طرفین چیزی می گوید، و طرف دیگر با لحن و کلام بدتری پاسخ او را می دهد، درمقابل او هم منفی تر می شود و به تدریج بحث بالا می گیرد تا بالاخره یکی دیگری را از میدان به در کند. در این شرایط، جرو بحث های منفی و تلافی جویانه اغلب تبدیل به پلکانی به سمت افزایش خشم و ناکامی می شوند. تقریبا همه زوج ها گاهی خشم را در مقابل خشم مبادله می کنند، اما تشدید هنگامی رخ می دهد که همسران از خشم و ناکامی به سمت نشان دادن نفرت به یکدیگر حرکت می کنند، که این کار بیشترین آسیب را به رابطه می زند.

تشدید هنگامی کوتاه می شود که معمولا یکی از طرفین عقب گرد کرده و کارهایی را برای کاهش تشدید انجام می دهد. بنابراین چرخه منفی شکسته می شود. این کار نیاز به تواضعی ساده برای انتخاب نرم تر کردن تن صدا و پایین آوردن سپر دارد. با آرامش صحبت کردن و تایید کردن دیدگاه همسر، ابزارهای قدرتمندی هستند که در متوقف ساختن تشدید موثرند. برای از بین بردن تشدید باید بر “میل به برنده شدن” غلبه کنید.

بی اعتبار سازی (تحقیرهای دردناک): در این الگو یکی از طرفین به طور مستقیم یا غیرمستقیم افکار، احساسات یا شخصیت طرف مقابل را تحقیر می کند. به احساسات، گفته ها و شخصیت همسرتان احترام بگذارید. اعتبار بخشی به معنی این نیست که الزاما با همسرتان و احساساتش موافق باشید، بلکه به این معناست که نگرانی همسرتان را بشنوید و به آن احترام بگذارید.

تفسیر منفی: این الگو زمانی اتفاق می افتد که یکی از طرفین همواره معتقد است انگیزه های طرف دیگر منفی تر از آنچه در واقعیت هست، می باشد. این الگو می تواند بسیار مخرب باشد و مانع از حل تعارض می شود. همه ما تمایل قدرتمندی به سمت سوگیری تایید داریم – تمایل به جستجوی شواهدی جهت تایید آنچه در مورد دیگران و موقعیت ها می اندیشیم. وقتی تفاسیر منفی شکل گرفتند، به راحتی تغییر نمی کنند. به همان میزانی که تفسیر منفی داشته باشیم، آن چیزی را می بینیم که انتظار دیدنش را داریم!

تفسیر منفی، نوعی ذهن خوانی است. وقتی فرض می کنید میدانید همسرتان به چه چیزی فکر می کند یا اینکه چرا فلان کار را انجام می دهد، در حقیقت ذهن خوانی می کنید. اگر این ذهن خوانی مثبت باشد آزرده نمی شوید، اما هنگامی که ذهن خوانی شما شامل قضاوت های منفی یا غیرمنصفانه در مورد افکار و انگیزه های همسرتان باشد، ممکن است شروع کننده یک حادثه وحشتناک در رابطه تان شوید. چنانچه پیوسته از تفاسیر منفی در مورد همسرتان استفاده می کنید، فکر می کنید برای آزار دادن همسرتان محق هستید. اگر هر یک از طرفین از روی قصد کارهایی را فقط برای ناکام کردن دیگری انجام دهد، این کار باعث بدتر شدن تنش بین شما می شود.

کناره گیری: در این الگو یکی از طرفین نسبت به ادامه مذاکرات بی میلی نشان می دهد. کناره گیری می تواند مثل “بلند شدن و ترک کردن اتاق” آشکار، یا مثل “سکوت کردن، طفره رفتن، و پشت گوش انداختن” ظریف باشد. در جریان یک بحث، فرد کناره گیر اغلب تمایل دارد که خاموش باشد یا سریعا با برخی پیشنهاد ها فقط برای خاتمه مکالمه بدون هیچ قصد واقعی برای پیگیری آنها، موافقت کند. در اجتناب به طور مشابهی فرد یا اجازه نمی دهد مکالمه شروع شود و یا از ادامه آن امتناع می کند. فردی که اجتناب می کند، ترجیح میدهد موضوع شروع نشود و اگر آغاز شد کنار می کشد.

در مورد کناره گیری و اجتناب، اولین و بهترین کار این است که بدانید از دیگری مستقل نیستید و اعمال شما باعث واکنش دیگری می شوند و بالعکس. به همین دلیل، اگر با هم برای تغییر این الگوهای منفی و پیشگیری از آنها کار کنید، موفقیت بیشتری خواهید داشت. چگونگی شروع گفتگو از جانب شما، روند بعدی گفتگو را تعیین می کند. این بدان معناست که اگر شما با خشم شروع کنید، احتمالا نتیجه گفتگو خشم طرف مقابل خواهد بود، و هر دوی شما به احتمال زیاد از دور باطل آن خارج نخواهید شد. اما اگر با تن صدای آرام تر و لحن مثبت تر گفتگو را شروع کنید، به احتمال زیاد می توانید مکالمه را در همان سطح ادامه دهید.

الگوهای ارتقا بخش گفتگو

یادگیری مهارتهای گفتگو و حفظ آن، فرآیندی مادام العمر است. گفتگوی خوب، زمان، تمرین و توجه به جزئیات را می طلبد. در این قسمت به عواملی که باعث ارتقای گفتگو می شوند می پردازیم.

خودافشاگری: خودافشاگری به معنی در میان گذاشتن احساسات، اهداف، خواسته ها و در کل اطلاعات شخصی است. خودافشاگری هم به آگاهی از خود (افکار، احساسات، باورها، رفتارها) نیاز دارد، و هم تمایل به افشای این اطلاعات نزد دیگران. اغلب همسران تصور می کنند که یکدیگر را می شناسند؛ برخی حتی جملات یکدیگر را نیز تکمیل می کنند. اما این فرض می تواند مشکل آفرین باشد و گفتگو را بازداری کند. متاسفانه به ندرت پیش می آید که زوج ها زمانی را برای گفتگو درباره رابطه، آرزوها و رویاهایشان اختصاص دهند. برخی فکر می کنند که عشق به تنهایی باعث خواهد شد که همسرشان همه نیازها و خواسته هایشان را درک کند. “اگر مرا واقعا دوست داشت، می فهمید چه می خواهم”! درحالیکه هیچکس نمی تواند احساسات درونی فرد دیگر را به درستی حدس بزند. همسران باید خواسته ها و نیازهایشان را به یکدیگر بگویند. آشکارسازی اطلاعات جدید به همسر اجازه می دهد که در تغییرات فردی سهیم شده و صمیمیت رابطه را افزایش می دهد.

صراحت: سبک گفتگوی افراد، هم روی گوینده و هم شنونده اثر می گذارد. بیانات صریح، شفاف و مستقیم، بهترین شیوه برای رسیدن به هدف است. گاهی عواملی باعث می شوند که همسران در بیان خواسته ها، افکار و نیازهای خود صراحت نداشته باشند. یکی از مهمترین عوامل اعتقادات تحریف شده ای است که در ذهن افراد وجود دارد و مانع از صراحت می شوند. نمونه ای از چنین عقایدی این است که: “اگر نتوانید کسی را درمورد احساستان متقاعد کنید، پس احساسات شما باید اشتباه باشد”. یا “باید به دیدگاه های دیگران احترام بگذارید، و به ویژه هنگامی که در مقام قدرت هستند باید اختلاف عقیده تان را برای خودتان نگه دارید”. و یا “شما باید سعی کنید با دیگران منطبق باشید درغیراینصورت زمانی که به آنها نیاز دارید در کنارتان نخواهند بود”.

تعریف و تمجید روزانه: ممکن است ساده به نظر برسد، اما همین کار کوچک می تواند تاثیر قابل توجهی بر روابط بگذارد. ما اغلب اوقات از آشنایان و همکاران و دوستان خود، بیشتر از همسرمان تعریف می کنیم. تعریف از همسرتان، ویژگی های مثبتی که در ابتدا باعث کشش شما به سمت یکدیگر شده بود را پررنگ تر می کند. حمایت از همسرتان، برای هر دوی شما مفید است و باعث افزایش رضایت متقابل می شود. تمجید می تواند به سادگی همین جمله باشد: “چه غذای خوشمزه ای پختی”، یا “چقدر با کت جدیدت خوش تیپ میشی”.

گوش دهی فعال: مهارت خوب گوش دادن، نیاز به قضاوت نکردن و تلاش در جهت درک دیگری دارد. این کار به گوینده اجازه می دهد دیدگاه خود را بدون انقطاع و حواس پرتی بیان کند، شنونده را به درک درست تری از موقعیت می رساند، و همچنین ایجاد صمیمیت و اعتماد می کند. عواملی که مانع از گوش دادن فعال می شوند عبارتند از: قضاوت کردن، پریدن میان کلام دیگری، فکر درمورد چیزی که در جواب می خواهیم بگوئیم، صحبت کردن مکرر و موضع گیری در مقابل آن بخش از صحبت های گوینده که با آن مخالفیم.

راحله کمار – روانشناس بالینی

(متخصص درمانهای انفرادی در زمینه خشم، افسردگی و اضطراب)

به ما بپیوندید:

وب سایت: www.kayhanclinic.com

فیسبوک: کلینیک تخصصی روانشناسی کیهان

اینستاگرام: @kayhanclinic

تلگرام: kayhanclinic

مهارت های گفتگو برای همسران – قسمت دوم

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.