نوجوان پرخاشجو

این نوع نوجوان تمایل زیادی دارد که همه بدانند او نیرومند و توانمند است و هرگز اشتباه نمی کند. تصور می کند فقط خودش شایسته ی احترام است و این احترام با پیروزی درخشان خودش تأمین می شود. در نتیجه هدفش این است که در گفتگو به هر قیمتی پیروز شود.

در برخورد با این نوجوان باید پیش از هر چیز فکر هر گونه مقابله به مثل را از سر بیرون راند- چرا که او معتقد است تحت هیچ شرایطی نباید شکست بخورد. بنابراین هر گونه سخن گفتن در چنین شرایطی تنها باعث شعله ور تر شدن آتش خشم وی می شود بنابراین بهتر است آرام بمانید و تنها به دادن پاسخ های بدون سوگیری یا بدون مفهوم بسنده کنید.

همین که یورش فروکش کرد و آرامش فرا رسید، می توان دست به کار شد. اگر لازم است چیزهایی را بدانید و بنابراین باید پرسش هایی را مطرح کنید، قبل از طرح آن ببینید نوجوان تا چه اندازه می تواند پاسخ بدهد. باید مراقب باشید که سبک سوأل پرسیدن شما به شکلی نباشد که نوجوان را تدافعی کند و باعث شروع بحث تازه یی شود بهترین روش برای آرام کردن نوجوان در این حالت این است که با مهربانی و صبر ، به سخنان نوجوان گوش دهید و سعی کنید با او در مورد تجربیاتی که داشته همدلی کنید.

اگر خشم و سایر هیجانات نوجوان فروکش نکرد و برای مدتی طولانی ادامه یافت، بهتر است دیگر رغبتی به ادامه ی صحبت نشان ندهید، چرا که گاه نوجوان در حضور شنونده ای که صحبت های او را تأیید می کند بیش از حد در بروز هیجانات خود زیاده روی می کند. با ملایمت به او گوشزد کنید که این رفتار را از او نمی پذیرید و بحث را خاتمه دهید.

نوجوان اهل گله و شکایت

نوجوانی که اهل گله و شکایت است وقتی کارها بر وفق مرادش نیست، همیشه به دنبال کسی می گردد که تقصیر را به گردن او بیندازد، و البته هرگز پای خودش در میان نیست! او همواره می داند دیگران چه کارهایی باید بکنند یا نکنند؛ و چنین می پندارد که زندگیش به شرط درست شدن آن کارها خوش و خرم می شود.

او همیشه کسی را پیدا می کند که مقصر است، البته گاهی نیز جامعه یا هدایت کنندگان آن را سرزنش می کند؛ به نظر او همه ی مردم خودخواه و پست یا منفعت طلب و خودمحور هستند. بیشتر نیمه ی خالی لیوان را می بیند. در نتیجه خودش را ناتوان از تغییر دادن و درست کردن می بیند و فکر می کند برای اصلاح امور کاری نمی تواند بکند.

از آن جا که این نوجوان دوست دارد تماشاگر داشته باشد، باید با مهربانی و توجه به او گوش داد. سعی کنید شنونده ای بی طرف باشید. فقط باید گفت خوب است اشکالات را درک کنیم ولی ایرادگرفتن تنها مشکل را حل نمیکندبهتر است شخص به جای این افکار، سخت کار کند تا به نتیجه ی مورد نظر برسد.

نوجوان کم حرف

نوجوان کم حرف خیلی سخت و کم با شما صحبت می کند، در برابر صحبت های شما سکوت می کند یا پاسخی نامفهوم می دهد و یا با بله یا خیر جواب شما را می دهد. این دسته از نوجوانان چشم در چشم به شما نگاه نمی کنند، بیشتر وقت ها افسرده و غمزده به نظر می رسند. کمتر دهان باز می کنند و رفتاری دارند که این احساس را به آدم می دهند که به هیچ چیزی دلبستگی و توجه ندارند؛ یا بیشتر دلشان می خواهد فکر و اندیشه هایشان را برای خودشان نگه دارند.

کم حرفی و سکوت این گونه نوجوانانمی تواند علل متفاوتی داشته باشد. ممکن است بترسد که از او عصبانی شوند یا به خاطر حرف هایش، دستش بیندازند و او را دست کم بگیرند، به این ترتیب سکوت کردن او را از این خطرها دور می کند.

در ارتباط با نوجوان کم حرف بهتر است با لحنی بسیار صمیمانه و دوستانه برخورد کرد و با طرح جملاتی مانند ” اگر چیزی نگویی و حرف نزنی، چطور می توانم به تو کمک کنم؟” او را به صحبت تشویق کنید. اگر همچنان به سکوت خود ادامه داد خشمگین نشوید و با او برخورد تندی نکنید. شایسته ترین رفتار در برابر این قبیل لب فرو بستن ها، شکیبایی و بردباری است.

با کلماتی مهرآمیز و با شکیبایی درباره ی چیزهایی که به آن ها توجه و علاقه بیشتری دارد، سوأل کنید. حتی می توانید این کار را با کمک لطیفه، داستان و یا صحبت درباره ی چهرههای سینمایی یا ورزشی مورد علاقه ی او انجام دهید.

از او پرسش هایی که جوابشان کوتاه و اندک نیست بپرسید. پرسش هایی که با کلمه های ” چگونه، چرا و چطور ” آغاز بشود جزو همین پرسش هاست.

نوجوان همه فن حریف

نوجوان همه فن حریف در هر زمینه ای از شکار آهو گرفته تا امور بین الملل، کارکشته و کارآزموده است و نظرش کارسازتر و ارزشمندتر از هر گونه دانش و دانسته های عملی دیگران است. در نظر چنین نوجوانی همه چیز یا سفید است یا سیاه؛ و هرکس که بی کم و کاست با او همراه و هماهنگ نباشد، اشتباه می کند. وی در برتر بودن خودش و نیز در درستی فکرهایش هیچ تردید و دودلی ندارد. او می تواند هر گونه دانشی یا نظر مغایر با دیدگاه خود را در هم بکوبد و به مسخره بگیرد یا با عصبانیت به گوینده واکنش نشان دهد.

در برخورد با این نوجوان بدانید که نمی توانید او را مجاب کنید. چرا که حتی اگر در بحث پیروز بشوید، آن وقت رابطه تان با او خراب می شود. بی تردید نیازی به برتری یافتن در بحث و گفتگو ندارید: بلکه باید او را به سوی انعطاف پذیری هدایت کنید. بنابراین در هر زمینه ای نظرش را جویا شوید و بگذارید هر چه می خواهد بگوید. حرفی از فکر و نظر خودتان به میان نیاورید؛ تنها و تنها بگذارید فکرهایش را در آن زمینه بگوید و افکارش را منسجم کند.

نوجوان منفی باف

برای چنین نوجوانی همه چیز بی تفاوت و خالی از گیرایی ست. تنها به ماجراها و گمان هایی با زمینه دسیسه، توطئه، تبانی و نیست انگاری توجه نشان می دهد. هیچ حرمت و احترامی برای کسی نمی شناسد؛ همه ی مردم را موجوداتی موذی یا ابله یا کسل کننده می داند.

در نظر داشته باشید که داشتن افکار منفی، به معنای این نیست که او فکر نمی کند، بلکه به چیزهای منفی فکر می کند. بهترین راه برای قطع این چرخه ی افکار منفی، بر زبان آوردن این جمله ی ساده است که ” شاید حق با تو باشد، اما اگر فکرت درست نباشد چه؟”

نکته ی مهمی که در این حیطه باید مورد توجه قرار گیرد این است که اگر نوجوان نتواند به هیچ ترتیبی از منفی اندیشی رهایی پیدا کند، ممکن است زمینه ی بیماری افسردگی را نشان دهد. در این شرایط بهتر است از راهنمایی متخصصان استفاده کنید.

برخورد مناسب در برابر انتقادهای نابه جای نوجوان چیست؟

یکی از مهارت ها و هنرهای شخص نوجوان گفته ها و رفتارهای ناراحت کننده است. او از ترفندهای کلامی مانند سفسطه، مغلطه، خشمگین کردن گوینده با عبارات پایان دهنده و … استفاده می کند.

کارآمدترین راه برای جلوگیری از این گونه ترفندها، دست برداشتن از گفتگو و ادامه ندادن بحث است. نوجوان متوجه نمی شود که بزرگترها این ترفند و شگرد را می شناسند، و می دانند یگانه هدف نوجوان بر سر خشم آوردن آنان و به هم ریختن گفتگویی است که به سودشان جریان ندارد. بنابراین اگر بزرگترها آرام تر بمانند و شکیبایی کنند، به این ترتیب ترفند و شگرد نوجوان را ناکام و بی اثر ساخته و خنثی می کنند.

توصیه می شود در ارتباط با نوجوانان خود به موارد زیر توجه کنید:

• در زمانی که نوجوانتان از موضوعی خشمگین است با او وارد بحث یا گفتگو نشوید و تنها به دادن جواب های بدون سوگیری و خنثی اکتفا کنید

• در برخورد با نوجوان اهل شکایت سعی کنید علاوه بر گوش دادن بی طرفانه، به او تذکر دهید شکایت کردن و مشکل را بر گردن دیگری انداختن مسئله ای را حل نمی کند و بهتر است به دنبال راهکاری عینی تر گشت.

• اگر پیشنهاد دعوت شما به صحبت توسط نوجوانرد شد، در آن موقع دیگر اصرار نکنید. در فرصتی دیگر با شکیبایی و بردباری سعی کنید او را تشویق به صحبت کنبد.

• اگر می خواهید درباره مقررات حاکم در خانه بحث کنید، سعی کنید که به کمک خود نوجوان موازین جایگزین را تعیین کنید.

منبع:

کتاب راهنمای رفتار با نوجوان اثر مایکل پاپ ورث

تهیه و تنظیم: شقایق گرندلر

کارشناس ارشد مشاوره خانواده- مشاور تحصیلی کلینیک تخصصی روان شناسی کیهان

نوجوانی چیست و با نوجوان خود چگونه رفتار کنیم قسمت چهارم: برخورد مناسب با رفتارهای پرآزار نوجوان

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.