52333_689

کودکان با برنامه­ ریزی قبلی به دنیا می­ آیند تا به والدین و اطرافیان خود واکنش نشان دهند و از نظر هیجانی با آن­ها هماهنگ شوند. این والدین هستند که به عنوان مراقبان اصلی کودک به او احساس امنیت می­دهند و این حس را منتقل می­کنند که او را دوست دارند. برای نوزادان زیر شش ماه، هیچ حد و مرز احساسی وجود ندارد. به عبارت دیگر، آن­ها نمی­توانند تعیین کنند که چه کسی مالک چه احساساتی است یا مخاطب این احساسات چه کسی است. نوزاد نمی­ تواند از نظر روانی یا جسمانی خود را از والدین و هیجانات او مجزا کند. برای نوزاد غیرممکن است که خشم، غمگینی، ناامیدی، سردی، و بی­تفاوتی ناشی از طلاق را از احساسی که والدین به او دارند متمایز کند. این احساسات منفی والدین به نوزادان آسیب خواهد زد چرا که از یک طرف جایگزین محبت، گرما و امنیتی شده است که کودک نیاز دارد یا پیش از این تجربه کرده است و از طرف دیگر، سردرگمی، اضطراب و ترس را برای او به ارمغان می­آورد.

مادر، تنها کسی نیست که پس از طلاق می­تواند از آسیب به نوزاد جلوگیری کند. پدر هم در این میان نقش حیاتی دارد. پدر و مادر در تربیت فرزند باورها، هیجانات و تجارب گوناگونی را عرضه می­کنند. برای مثال، مادر با ملایمت و مهربانی از نوزادش نگهداری می­ کند و به طور مداوم سعی می­کند نیازهای او را برآورده کند، او را آرام نماید، و به نوزاد شکیبایی و تمیز بودن بیاموزد. اما پدر شادمانه کودک به هوا می­ اندازد، اعتماد به نفس، جرأت ورزی، احساس حمایت و خطر کردن را به فرزند خود یاد می­دهد. بنابراین پدر و مادر بعد از طلاق، صرف نظر از هر احساسی که به یکدیگر دارند باید در تربیت فرزند با یکدیگر همکاری زیادی داشته باشند.

کودکان نوپا شگفت آور و چالش ­انگیزند. کودکان در هیچ دوره دیگری از زندگی به اندازه این دوره به این همه مقاطع مهم رشد دست نمی­یابند. نشستن، چهار دست و پا رفتن، راه رفتن، غان و غون کردن، و صحبت کردن از جمله این دوره های رشدی هستند. کودکان نوپا بهترین کاوش­گران به شمار می­روند. آن­ها با راه رفتن و کنجکاوی، دنیای خود را وسعت می­بخشند. تقریباً از ابتدای دو سالگی، کودکان خود را به عنوان یک فرد مجزا می­بینند. آن­ها در همان حین که به تدریج از والدین جدا می­ شوند بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند بدانند که والدین در کنارشان هستند. کودکان در این سن به خاطر نبود والدین خشمگین می­شوند اما نمی­توانند علت یا راهکارهای مهار خشم را درک کنند به همین دلیل اغلب دچار کج­ خلقی­ می­شوند و چه بسا خشم­شان را به صورت گاز گرفتن، کتک زدن، بدقلقی، و گاه قهر کردن نشان می­دهند. کودک نوپا درک می­کند که یکی از والدین او دیگر در خانه نیست، اما دلیل آن را نمی­داند و درک نمی­کند. او نیز مانند نوزادان مستعد مشکلات خوردن و خوابیدن است اما قابلیت بسیار بیشتری برای نگرانی دارد و در نتیجه ممکن است به هنگام دور شدن از پدر یا مادری که با او زندگی می­کند اضطراب زیادی را تجربه نماید.

به همت: نسرین اسماعیلیان (متخصص در حوزه کودک و نوجوان)

کانال تلگرام: @kayhanclinic
ایمیل: kayhanclinic@gmail.com
Instagram: https://www.instagram.com/kayhanclinic/
Tell: 021-88533497

درک نوزاد و کودک نوپا از طلاق (از تولد تا سه سالگی) (قسمت اول)

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.