divorce
divorce

کودکان دبستانی کاملاً قادر به درک معنا و مفهوم طلاق و جدایی هستند و از این موضوع رنج می­برند. آن­ها به تدریج درمی­ یابند که از والدین ­شان جدا هستند و واقعیت طلاق، جدایی و مرگ را درک می ­کنند. این امر باعث می­ شود که گاهی به شدت تنهایی و آسیب ­پذیری را تجربه نمایند. اولین مرحله­ ی تغییر دادن، پنهان و منحرف کردن احساسات واقعی در این سنین اتفاق می­ افتد. کودکان در این سن معمولاً از طلاق پدر و مادر به شدت غمگین می­شوند و به خاطر متفاوت بودن از هم­ سن و سالان خود، اضطراب زیادی را تجربه می­ کنند. آن­ها ممکن است بترسند که به علت طلاق پدر و مادرشان در جمع همسالان پذیرفته نشوند. کودکان دبستانی به رویای آشتی دادن والدین می­اندیشند و با هر جر و بحث پدر و مادر، رویاهای خود را بر باد رفته دانسته و اندوه و خشم بیشتری را تجربه می­ کنند. این حالات می­تواند افسردگی، انکار یا بی­ تفاوتی احساسی را به همراه داشته باشد. واکنش بیش­تر کودکان پیش دبستانی در برابر طلاق و جدایی، انکار است، به این ترتیب که طلاق والدین را نپذیرفته و آن را انکار می­کنند.

کودکان شش تا هشت ساله، اغلب بعد از جدایی پدر و مادر اضطراب و افسردگی شدیدی را تجربه می­ کنند. این کودکان اغلب گریه کرده و به ­شدت احساس تنهایی و طرد می­کنند. نیمی از آنان در انجام تکالیف درسی نیز با مشکل مواجه می­شوند. کودکان نه تا یازده ساله بیش­تر با خشم و تنفر واکنش نشان داده و گاهی والد اصلی[1] را به خاطر طلاق و جدایی از والد دیگر سرزنش می­ کنند. آن­ها در این سن نشخوار فکری زیادی با طلاق دارند و اغلب غم، پریشانی، نگرانی و تنهایی را تجربه می­کنند اما خشم­شان این احساسات را تحت ­الشعاع قرار می­ دهد. آن­ها از والدی که مسبب طلاق بوده، خشمگین هستند، بنابراین با خواهران، برادران یا هم­سالان خود پرخاشگری کرده، در منزل لجبازی می­ کنند و همکاری نمی ­نمایند. همه ­ی این واکنش­ ها، راهبردهای مقابله­ای کوتاه­ مدتی در جهت سازگاری با رنج عاطفی­شان است. از آن­جایی که کودکان در این سن توانایی تجسم وقایع آینده را کسب می­کنند به احتمال زیاد ممکن است زمانی­ که والدین­شان از هم طلاق می­گیرند، خیال­پردازی­هایی در مورد ترک شدن توسط والدی که با آن­ها زندگی می­کند داشته باشند. لذا ممکن است برخی اوقات از نشانه­ های روان­ تنی نظیر استرس، سردرد، سرگیجه، تهوع، مشکلات خواب و عدم تمرکز رنج ببرند. عدم امنیتی که این کودکان، به ­خاطر طلاق والدینشان تجربه می ­کنند به شدت آن­ها را آزار می­ دهد. از آن­جایی ­که کودکان در این دوره رشدی نیز بیش­تر خودمحور هستند معمولاً خود را مسئول طلاق والدین می ­دانند و به دلیل اینکه از مهارت­های مقابله ­ای لازم جهت مواجهه با هیجانات منفی برخوردار نیستند، به احتمال بیش­تری مستعد مشکلات عاطفی و رفتاری در آینده هستند.

  1. والدی که حضانت کودک را بر عهده دارد.
درک کودکان هفت تا یازده ساله از طلاق (قسمت سوم)

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.