چگونه با کودک خود درست صحبت کنیم

اکثر کودکان در بیشتر مواقع وانمود می‌کنند که درخواست‌ها و سخنان شما را نمی‌شنوند و این حالت به دلیل داشتن ضعف شنوایی آن‌ها نیست، بلکه نشانه‌ی صریح بی‌توجهی به سخنان شماست و تا زمانی‌که شما با تحکم با کودکان سخن نگویید به این کار خود ادامه می‌دهند.

رفع این مشکل دو جزء ضروری را می‌طلبد: ابتدا والدین باید چیزی را بگویند که از بیان آن هدفی دارند و سپس آن مطالب را جدی بگیرند. پس باید کلمات خود را با دقت انتخاب کنید و آن‌ها را با صداقت و محکم به کودکان بیان کنید. کودک شما به زودی یاد خواهد گرفت که در اولین لحظه‌ای که شروع به صحبت می‌کنید، به شما گوش فرا دهد. برای رسیدن به این منظور به نکات زیر توجه کنید:

از آن‌جایی که حواس کودکان به آسانی پرت می‌شود، اطمینان پیدا کنید که هنگام صحبت کردن، به شما نگاه می‌کند. شاید این مهم‌ترین عامل در پیروی کردن کودک از دستورات یا گوش دادن به شما باشد. نشان دهید که منظور شما از تلاقی نگاه دو طرفه چیست. این روش را از طریق بازی به کودک بیاموزید: چند متر دورتر از هم بنشینید و به چشم‌های هم نگاه کنید، هر کس زودتر به اطراف نگاه کند، بازنده است. اگر کودکتان از نگاه کردن به چشمان شما می‌ترسد یا احساس راحتی نمی‌کند، به او بیاموزید تا به دهان یا تمام صورت شما نگاه کند. گاهی برای جلب کردن توجه یک کودک لازم است تماس جسمی با او داشته باشید. به آرامی می‌توانید دستتان را روی شانه‌اش بگذارید و یا در صورت لزوم،‌دو دستتان را روی شانه‌هایش قرار دهید و با ملایمت صورتش را به طرف خود نگاه دارید. فقط گاهی از این روش استفاده کنید و بکوشید تا به استفاده از آن عادت نکنید. این نکته را به یاد داشته باشید که برای کودکان بزرگتر هر چیزی بیش از یک اشاره‌ی کوچک با دست بر شانه‌اش، ممکن است به‌جای جلب توجه، به یک رویارویی بدون ثمر بینجامد.

زمانی‌که کودک در هنگام صحبت کردن به شما نگاه می‌کند، برای این‌کار او را تشویق کنید و بگذارید بداند که از این‌کار او راضی هستید. بعدها در صورتی‌که علاوه بر نگاه کردن به شما، از دستورات نیز پیروی کرد، او را تحسین کنید.

 

صحبت آرام و محکم با کودک تأثیر بیشتری دارد

اگر برای انجام دادن کاری از جانب کودکان فریاد می‌زنید، در اثر گذشت زمان کودک فرا می‌گیرد تا قبل از این‌که شما فریاد نزده‌اید به سخنان شما توجهی نکند. پس باید قبل از این‌که فریاد بزنید کمی آرام شوید و سپس با آرامش سخن بگویید. مثلاً در حالی‌که به چشم‌های کودک خیره شده‌اید، با آهستگی و بسیار شمرده سخن بگویید «با یک مکث بین هر کلمه به هم نگاه می‌کنید»

 

ساده و صمیمی با کودک صحبت کنید

هیچ‌گاه از کلماتی که فهمیدن آن برای کودکان دشوار است استفاده نکنید. سعی کنید ساده و واضح سخن بگویید و از حرف زدن زیاد پرهیز نمایید. چرا که سخنان طولانی و توضیحات مفصل ممکن است موجب فراموش شدن بحث‌های اصلی و سخنان تأثیرگذار گردد. نوجوانان برای یاد گرفتن سرنخ‌های اطلاعات شفاهی، توانایی محدودی دارند. به‌جای ادامه‌ی گفت و گو در مورد مسئولیت، ارزش پول و اصول اخلاق، وضعیت را برای کودک روشن کنید، مثلاً بگویید: « یا همین حالا از دوچرخه سواری دست می‌کشی، یا یک هفته حق سوار شدن نداری»

بدون آن‌که مستقیم از کودک انتقاد کنید باید به او بگویید که در مورد اعمال و رفتارش چه احساسی دارید. برای مثال، « به خاطر این‌که خودت توالت رو تمیز نمی‌کنی، واقعاً ناراحتم.» اگر از جملاتی استفاده کنید که به جای کودک به خودتان اشاره کند، می‌توانید از انتقاد، سرزنش یا حمله کردن به کودک بپرهیزید و هم‌چنان احساسات را به‌طور مؤثری بیان کنید.

کلیدواژه: صحبت کردن با کودک

منبع: دایرة المعارف رفتار با کودک/ تألیف: استفن گاربر/ ترجمه: کامبیز هادی‌پور، شهرام ظریف

تهیه و تنظیم: مرضیه اسماعیلیان (کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان)

 

 

 

چگونه با کودک خود درست صحبت کنیم
دسته بندی شده در:

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.