وقتی نوبت بخشیدن می‌رسد، همه‌ی ما خسیس و تنگ‌نظر می‌شویم. ما پیوسته چیزی می‌خواهیم؛ اما هرگز حرف بخشیدن به میان نمی‌آوریم.

گاه آن‌چنان به خواسته‌ها و نیازهایمان عادت کرده‌ایم که فراموش می‌کنیم چیزی برای بخشیدن داریم. ممکن است دیگران بیشتر از آنچه ما به آنان احتیاج داریم, نیازمند ما باشند؛ هر چند عادت موجب می‌شود که برعکس انتظار داشته باشیم. اگر هر یک از ما تصمیم بگیریم یک ساعت در هفته برا برای تسکین مصیبت‌های فردی دیگر صرف کنیم، می‌توانیم قسمت اعظم ناراحتی‌های پیرامونمان را برطرف کنیم. بهترین جنبه‌ی بخشیدن آن است که وقتی به دیگران می‌بخشیم در حق خودمان لطف می‌کنیم؛ زیرا با این عمل، بیشترین فایده نصیب خودمان می‌شود. آنچه به دیگران می‌بخشیم در حق خودمان لطف می‌کنیم؛ زیرا با این عمل، بیشترین فایده نصیب خودمان می‌‌‌‌‌شود. آنچه به دیگران می‌‌‌بخشیم خداوند صد برابر به ما برمی‌گرداند. لذت بخشیدن با هیچ لذتی در زمین برابری نمی‌کند.

 بخشیدن

توصیه پایانی

  • وقتی از دارایی‌‌‌‌هایتان عطا می‌کنید، می‌بخشید؛ اما نه زیاد. تنها وقتی از خودتان می‌دهید، واقعا عطا می‌کنید.
  • عطا کردن تجربه‌ای شادی‌بخش استکه بیش از دریافت‌کننده، به سود عطا کننده است.

 

واژگان کلیدی: شاد زیستن، بخشش

منبع: کتاب نردبان زندگی/ تألیف: تانوشری پادر/ ترجمه: مینا اعظامی

تهیه و تنظیم: مرضیه اسماعیلیان (روانشناس بالینی کودک و نوجوان)

راه‌های شاد زیستن – بخشیدن شادی بخش است

فرستادن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.